Welke problematiek is te specialistisch voor de reguliere opvang?

9 april 2013

Een Nederlands-Turkse man loopt gevaar omdat zijn familie erachter is gekomen dat hij homoseksueel is. Een vrouw van Marokkaans-Nederlandse vrouw moet onderduiken om te ontkomen aan een gedwongen huwelijk. Is in de reguliere opvang genoeg de kennis in huis om dit soort slachtoffers op te vangen?

Vroeger was het gebruikelijk om slachtoffers op te vangen in een veilige omgeving, ver van huis. Maar in de loop van de tijd is (uit onderzoek) gebleken dat de meeste mensen liever in de eigen regio blijven.  Soms is de problematiek evenwel zo specifiek (of nieuw) dat aparte opvang noodzakelijk is. Wanneer is dat zo? Welke problemen zijn te specifiek? Onder welke omstandigheden is regionale opvang niet veiligheid genoeg?

Het programma RegioAanpak Veilig Thuis laat dit onderzoeken. Het onderzoek is gericht op de behoefte aan specifieke opvang, het bestaande aanbod en de match daartussen. Het is ook de vraag wat het toekomstige aanbod zou moeten zijn. Voor een goedwerkend stelsel is het noodzakelijk dat gemeenten en opvanginstellingen het eens zijn over specifieke opvang.

Financiering
Dit heeft ook te maken met de bekostiging. Nu is de financiering van de opvang versnipperd. Centrumgemeenten krijgen een decentralisatieuitkering voor vrouwenopvang. Maar het ministerie van VWS financiert (direct of indirect) een aantal opvanghuizen voor specifieke taken (eergerelateerd geweld, tienermoeders en mannenovang). In 2015 gaan al deze geldstromen via de centrumgemeenten. Maar dan moet wel duidelijk zijn welke problematiek bovenregionaal moet worden aangepakt en hoe de bekostiging wordt geregeld. Dat de centrumgemeenten daarbij gezamenlijk willen optrekken hebben de verantwoordelijke wethouders al eerder besproken. Het onderzoek naar de specifieke groepen in de opvang wordt dit voorjaar afgerond.